De vakantieperiode is voorbij en nu volgen er weer met enige regelmaat bijdragen over arbeidsmarkt en loopbaanontwikkeling en mobiliteit.

Het is alweer bijna 2 jaar geleden dat ik tijdens een global recruitment conferentie in Amsterdam het voorrecht had om een workshop te hebben met Kevin Wheeler. Hij is een van die mensen die zeer boeiend kan vertellen en schrijven over wat hij waarneemt en wat hem daarbij verwondert. Een van de zaken die hij aan de orde stelde was:“Waarom is iedereen op zoek naar een baan?” “Waarom denken we nog steeds zoveel in termen van vastigheid?”  “Er is genoeg te doen”……..

Ik denk dat hij een goed punt heeft. Zoals life time employment voorbij is, zo gaat voor velen ook de tijd verdwijnen dat we kunnen volstaan met 1 baan bij 1 werkgever. De groei van het aantal ZZP-ers is een indicatie hiervan. Als freelancer worden zij vaak in deeltijd, op project basis ingehuurd. Het is ook heel normaal dat ZZP-ers meerdere klussen naast elkaar aannemen.

Natuurlijk weet ik dat veel mensen bij de gedachte van het verdelen van de aandacht over meerdere banen al overstuur raken, maar dat heeft denk ik in veel gevallen ook te maken met het vastgeroest zitten in oude patronen & paradigma’s. Daarnaast is er  de druk op vastigheid om zekerheid te hebben om in de vaste kosten van het levensonderhoud te voorzien. De hypotheek is heilig! In de moderne arbeidsmarkt in dit naar mijn overtuiging steeds vaker een schijnzekerheid. Het hebben van meerdere banen/baantjes zorgt er voor dat men minder afhankelijk is van 1 werkgever of van een uitkering bij werkeloosheid. Het verhoogt bovendien vaak de employability omdat men in iedere baan weer nieuwe ervaringen opdoet.

Ik ben er zeker van dat er veel meer werk in Nederland is, dan dat er banen zijn. Er is vaak onvoldoende budget om die dat werk te vertalen naar volledige banen. Zie daar de opkomst van de uitzendkracht. Met Randstad/Vedior, USG, Brunell e.d. zou je kunnen zeggen: “Een Nederlandse uitvinding”. Dat heeft natuurlijk ook te maken met het ontlopen van ons ontslagrecht. Het zou zo maar kunnen zijn, dat ons ontslagrecht mede heeft bijgedragen aan de groei en bloei van de Nederlandse flexindustrie. Maar dit terzijde.

Onlangs heb ik nog iemand geadviseerd om te gaan praten bij een organisatie die hem had afgewezen voor een baan. Ze vonden hem een prima kandidaat, maar te zwaar voor een baan. De uitkomst van het gesprek verraste mij niet. Hij kreeg voor 8 maanden voor 3,5 dagen in de week een klus aangeboden. De andere tijd heeft hij ingevuld met het volgen van een post academische studie. Dat was zijn invulling van de 2e baan. Inmiddels heeft hij weer een nieuwe baan, met ruimte om erbij te klussen.

Waarom deel ik dit met de lezers van mijn blog? Mijn advies: ga niet alleen op banen solliciteren. Ga ook gewoon op gesprek en vraag eens of er nog werk is waar ze niet aan toekomen, maar dat eigenlijk wel gedaan zou moeten worden. Snel zal blijken dat er veel werk blijft liggen en dat er onder de juiste condities prima te praten is om dat werk tegen een faire vergoeding uit te voeren. Misschien in 2 dagen per week, misschien meer? Pak zo’n optie aan en zorg voor een opzegtermijn van 2 maanden. Mocht er dan later iets interessants voorbij komen, dan heb je na 2 maanden meer ruimte, dan wel dat je met 3 dagen kunt beginnen.

Alexander Crépin